Licht en lucht

Licht en lucht.

Het einde van 2015 nadert. 2016 hangt in de lucht. Afscheid nemen en tegelijk uitkijken naar iets nieuws.

In een geslaagde mediation gebeurt er iets dat wel wat weg heeft van oud & nieuw. De eerste sessie, en vaak de tweede ook nog wel, gaat over wat er was. Hoe het komt dat het niet lukt samen. Waarom je boos bent. En waarom je eigenlijk niet gelooft dat je hier nog heelhuids uitkomt.

De sfeer is (soms) geladen. Onuitgesproken verwijten hangen als donderwolken boven tafel. Het moet bij sommige mediations eerst barsten voordat de lucht geklaard kan worden. Het afgelopen jaar had ik meerdere mediations waarbij één van beiden door de zwaarte van de eerste (twee) sessies dreigde af te haken.

Dan kan ik heel hard roepen dat de aanhouder wint, of dat doorzetten loont (wat ik overigens niet doe). Maar mediation is vrijwillig. En om mediation te laten slagen moeten beide partijen op een gegeven moment de ruimte krijgen en de kans nemen om zich te bezinnen. Wil ik door met vechten? Of ben ik bereid een stapje terug te zetten. Wil ik winnen of wil ik een oplossing?

Juist in situaties waarin de samenwerking soms al jaren stroef loopt, lijkt donder en bliksem, en zelfs de stekker er bijna uit trekken, uiteindelijk licht en lucht te geven. Want eenmaal terug aan tafel lukt het daarna vaak wel. Afscheid nemen van wat er (mis) was, en oprecht gaan werken aan wat er uit het oog verloren was. Ontdekken dat je best op elkaar lijkt. Of elkaar juist prima aanvult. En dat je misschien wel dezelfde doelen nastreeft, maar dat in de stormachtige fase van elkaar kwijtraken niet meer zag. Ondanks de slechte weersvoorspellingen, blijkt de zon toch door te breken in de loop van de meeste mediationtrajecten.

Licht en lucht. Nieuwe kansen en vooral veel ruimte om te ontdekken wat voor jou (en jullie) belangrijk is. Dat wens ik jullie allemaal. Op naar 2016!

Herdershond

Afgelopen zomer maakte ik een flinke wandeling in de bossen rondom Nijmegen. Op een zandvlakte midden in het bos ontmoette ik een herderin met een kudde schapen.

Al kijkend zag ik een herkenbaar schouwspel.

De kudde kreeg de ruimte om een heuvel vol struikgewas op te trekken. Een aantal schapen zagen een hapje groen vlak buiten de kudde en dwaalde enkele meters af. Meer dan 3 meter waren ze niet van de kudde verwijderd, en geen wolf in zicht. Toch raakte een van de twee honden van slag.

De herder brulde ‘zit!’. De hond worstelde, ging even onrustig liggen maar rende er uiteindelijk toch op af. Dat schaap moest terug de kudde in. Ondanks het harde roepen van zijn baas. Taakopvatting en opdracht. Je eigen gevoel volgen of gehoorzamen?

Wat voel of vind jij dat hoort in jouw functie als verzorgende, administratief medewerker of manager. En wat wil jouw baas van jou?

Tussen die twee opvattingen is er vaak een spanningsveld die de bron vormt van vele conflicten. Want de baas snapt toch zeker er niets van, heeft geen idee hoe het is op de werkvloer. En die medewerker functioneert niet en werkt niet efficiënt zo halen we de doelstellingen van een modern bedrijf nooit.

Zo’n conflict leidt na een tijd vaak tot gedoe op de werkvloer. De samenwerking verloopt steeds stroever en/of op een gegeven moment treedt er ziekteverzuim op.

Is er dan nog een weg terug? In een coaching of mediationtraject is het zaak om te ontrafelen of er inderdaad sprake is van zo’n (innerlijk) conflict. Zijn taakopvatting en opdracht werkelijk onverzoenbaar? Welke passie en idealen delen werkgever en medewerker nog? Is er ruimte voor het erkennen van de verschillen en kan de samenwerking opnieuw worden vormgegeven?

Vaak blijkt gaandeweg dat het gesprek over de diepere waarden van het werk niet of nauwelijks gevoerd is. Als dat gesprek eenmaal op gang komt is de kloof vaak minder diep dan gedacht en gelukkig is er vaak een brug te bouwen die terugkeer naar de werkvloer mogelijk maakt. Zo kan een conflict uiteindelijk het begin vormen van een waardevolle en betere samenwerking.

En die herder? Die koos eieren voor haar geld en liet de hond uiteindelijk maar drie keer de schapen terugjagen de kudde in. En toen was het goed en kon ook hij rustig naast baas en collega-herdershond gaan liggen kijken naar de grazende kudde.