Het oordeel

Catelijne-Op-je-handen-zittenEén van de dingen waarop wordt gehamerd in een mediationopleiding is het uitstellen van je oordeel. Een flinke opgave. Ieder mens neigt van nature naar het plaatsen van hokjes, in één oogopslag heb je je vaak al een mening gevormd over wie je voor je hebt.

Onlangs trainde ik een groep studenten aan de UvA die regelmatig kleine brandjes blusten tussen internationale studenten op de campus.

“Maar ik weet toch ongeveer hoe het zit, nog voordat ik ga bemiddelen” zei een van hen. “Want student A komt hier voor zijn studie, en student B vooral om te feesten. Dus dat botst.” Twee leefritmes in één huis. Als dag en nacht.

Ja, het zou kunnen zijn dat dat daadwerkelijk het enige is wat er scheelt.

Maar als je als bemiddelaar, of in mijn geval als mediator, denkt te weten hoe het zit, zoek je niet meer naar wat er nog meer kan zijn. Het oordeel maakt je mogelijk blind voor signalen die niet passen in het plaatje dat jij hebt bij het conflict. Het temt de nieuwsgierigheid die je laat onderzoeken wat maakt dat twee mensen er samen niet uit komen. Want wellicht speelt er onderhuids wel meer. In het geval van de campusruzies: bijv. heimwee, liefdesverdriet, een misverstand over wie de overlast nu werkelijk pleegt, verwachtingen en/of cultuurverschillen.

Dus inderdaad ook mijn advies aan iedere bemiddelaar in spé: stel je oordeel uit. Ga op je handen zitten. En onderzoek oprecht nieuwsgierig wat er zich op tafel ontvouwt en wat er misschien ondertussen onder tafel verborgen blijkt.

Een mooi filmpje dat hierbij past is de korte animatie The Present. Ik nodig je graag uit om eens bij jezelf te kijken welke oordelen er bij je opkomen en ben benieuwd of je die oordelen onderweg moet/wilt bijstellen.

Meer weten over mediation, een of dialoogbegeleiding als oplossing voor een mogelijk conflict? Neem gerust contact met ons op.

Huppakee en het verhaal daarachter

Een woeste publieke discussie deze week, naar aanleiding van een documentaire over de Levenseindekliniek. Ik beken gelijk:  ik heb niet durven kijken. Het idee om het leven uit een vreemde weg te zien glijden is me te heftig.

Gelijk erna buitelden de oordelen over twitter en al snel volgden de opiniestukken en de discussie onder experts bij de Wereld Draait Door. Vooral de euthanasie van de dement wordende mevrouw Goudriaan was ongehoord volgens velen. De arts was een moordenaar. De echtgenoot wilde gewoon van de last van een langzaam aftakelende echtgenote af… “Dit was een executie” werd zelfs gezegd.

Ik las de commentaren en had ook bijna mijn oordeel klaar. Zelfs zonder de beelden te hebben gezien.

En toen stond dit stuk in de Volkskrant. Van haar huisarts.

Oja…

Achter elk verhaal zit een groter verhaal. Wat is het makkelijk om een snel oordeel te vellen. En een mening te volgen. Maar zo simpel is het vaak niet. Datzelfde verhaal kent vaak meer lagen dan alleen dat oppervlakkige stukje dat we voorbij zien komen in het nieuws. De huisarts van mevrouw Goudriaan laat in zijn stuk in de Volkskrant een veel completer en genuanceerder beeld ontstaan over de keuze van deze vrouw en de lange weg er naar toe.

Ik ben blij dat deze huisarts de moeite nam om het verhaal achter dit euthanasie verzoek te delen. Zodat de achtergebleven echtgenoot en de arts, maar vooral ook de overledene zelf met meer respect en zorgvuldigheid bejegend worden na de stormachtige opiniestukken van afgelopen week.

Bij een moeilijk verhaal doorvragen, je mening uitstellen en open staan voor een andere invalshoek: makkelijker gezegd dan gedaan!

 

Cadeau

Mijn jongste dochter was jarig deze week, dus alles stond in het teken van slingers, ballonnen en vooral kadootjes. Het leven is (meestal) een feestje als je een vierjarige kleuter bent. Voor ons volwassenen is het leven soms een stuk ingewikkelder.

Afgelopen week voerde ik meerdere gesprekken over mediation, niet gerelateerd aan ons kantoor. Als ambassadeur voor mediation in Nederland voor de Nederlandse Mediators vereniging (NMv), maar vooral als mens, denk ik dat mediation veel vaker, en veel vroeger kan worden ingezet. Het ging in deze gesprekken om een omgangsregeling en een fors burengeschil. Beide zaken komen binnenkort voor bij de rechter. Vanuit de gedachte “dan is er tenminste een duidelijke uitslag.”

En ja, dat is waar. Een rechterlijke uitspraak kan uitgevoerd worden. Je kunt in veel gevallen letterlijk je recht halen, door bijv. een deurwaarder in te schakelen.

Maar betere communicatie en meer begrip voor elkaar krijg je niet cadeau. En geen rechter, deurwaarder of politieagent kan dat forceren. En dat is precies waardoor ik er heilig van overtuigd ben dat mediation in veel gevallen de betere weg is.

Want ja, je moet om tafel met iemand waar je misschien het liefst helemaal geen contact meer mee zou hebben. En mediation is zeker geen tovermiddel. Al is een mediator nog zo bekwaam: je moet als partij vooral zelf aan de bak. Maar al verkennend, luisterend, en ja, zelfs werkend, ontstaat langzaam en soms onzeker een nieuwe relatie. Waarin meer en beter gecommuniceerd kan worden. En weer oplossingen gezocht worden, in plaats van ‘gelijk’. En uiteindelijk, biedt dat op de lange termijn een beter perspectief. Zeker bij buren en familiezaken. Maar ook in zakelijke netwerken: je blijft elkaar tegenkomen.

Wacht niet te lang! Neem vrijblijvend contact met ons op als je meer wilt weten over ons kantoor.

Meer weten over mediation algemeen? Op de publiekssite van de Mediatorsfederatie Nederland (MfN) vind je meer informatie over wat mediation is en wat het kan betekenen in jouw situatie.