Mensenrechten krijg je niet kado

Het is vandaag 10 december, de universele dag van de mensenrechten.

70 jaar geleden tekenen wij – althans, de Verenigde Naties – een Statuut  waarmee we optekenden over welke basisrechten ieder mens, ongeacht herkomst, geslacht, leeftijd, geaardheid, geloof, beschikt. Voorbij grenzen en verschillen. Ze zijn van én voor ons allemaal.

Nu staan deze basisrechten wereldwijd flink onder druk.

Niet alleen in landen met dubieuze regimes en conflicthaarden, maar ook hier. Het afgelopen jaar ontaardde de discussie over vrijheid van meningsuiting en het recht op demonstreren in felle verbale geweldpleging. Op twitter, op Facebook, maar ook fysiek.

We lijken elkaar rechten te willen ontnemen. Bestrijden elkaar van mens tot mens. Mijn recht is meer waardevol dan dat van jou. Mijn mening telt zwaarder dan die van een ander.

En precies dat maakt ons kwetsbaar voor steeds grotere onderlinge verwijdering en uiteindelijk conflicten. Als samenleving. Als (groot-)ouders van onze kinderen. Als buren. Als professionals in een werkend Nederland.

Want gun je een ander geen fundamentele vrijheid om zijn of haar leven in te richten en te vormen zoals hij of zij dat wil, waarom zou een ander jou dan wel die ruimte en rechten moeten geven?

Mensenrechten zijn wederkerig. En hoe universeel ook, zij vragen van elk mens ook commitment. Off- en online, op het werk, op straat en op school. Wees allemaal een beetje mediator.

Geef elkaar de ruimte, luister en sta op tegen onrecht. 365 dagen per jaar.

Zelf last van een explosieve situatie in je familie, in de buurt of bij een organisatie waar je bij betrokken bent? Lees op hier onze 8 tips voor de ‘Doe-‘t’-Zelf-bemiddelaar

Positief omzeilen en feedback ontvangen

Feedback. Ik kreeg deze week een portie voor mijn kiezen.

Een goede bekende zei me: “jij bent echt een kei in positief omzeilen”. Ik dacht huh? Zijn toelichting: “Daar waar je kampioen bent in het aanvoelen van de behoeftes van een ander, ben je misschien nog wel beter in het negeren van die van jezelf.”

Die kwam wel even binnen. Zo’n observatie van buitenaf.

En het klopt: Ik werk graag lekker hard door, bedenk 10 nieuwe dingen to do in een maand en ben tamelijk enthousiast in het algemeen. Ik boek graag resultaten en leg de lat nogal hoog. Dat heeft heel veel goede kanten, en ook zo zijn nadelen. Ik word er soms moe van en mijn omgeving ziet het ook wel eens met lede ogen aan. Kan het niet een tandje minder?

Waarom deze persoonlijke ontboezeming?

Het is pijnlijk maar o zo leerzaam om jezelf regelmatig van feedback te laten voorzien.

Als het onszelf betreft zijn we vaak ziende blind. Of knetter kritisch. Feedback van buiten geeft je dé kans om iets te doorbreken. Helpt je bewust worden van een patroon dat niet (meer) werkt.

Feedback en conflict.

In een mediationtraject zien we soms de nare effecten van verplichte of juist onverwachte feedbacksessies voorbij komen.

Feedback die (vaak onbedoeld) als keihard afserveren is aangekomen. Een uitwisseling van kritiek die zo hard binnen is gekomen, dat het een startsein blijkt van een conflict. Of de spreekwoordelijke druppel waardoor de emmer overloopt en iemand ziek thuis komt te zitten. Dat is voor alle betrokkenen – de zakelijke compagnon, werkgever, collega en de ontvangende partij – heel vervelend.

Kan dat ook anders?

Hoe doe je dat nou anders? Hoe zet je feedback om in iets positiefs? Enkele tips voor de ontvanger.

Tip 1: Kies  je eigen moment

Durf (tussentijds) zelf om feedback te vragen als je niet zeker weet of je voldoet aan de verwachtingen of een project of dienst niet helemaal lekker loopt. Samen sparren levert wellicht nieuwe inzichten en ideeën op die voorkomen dat jij straks een minder positieve beoordeling krijgt!

Tip 2: Creëer tijd om te reflecteren en reageren.

Voel je je overvallen door de feedback of vragen die je krijgt? Heel normaal, bedank, geef terug dat je er van schrikt en graag op een later tijdstip verder praat over de feedback en mogelijke oplossingen.

Tip 3: Plaats de kritische noten in perspectief

Je kent het vast, al krijg je tien complimenten, die ene minder positieve opmerking is degene die je bij blijft. Probeer na afloop ook op te schrijven/terug te halen wat er aan positief commentaar is gegeven. Gun jezelf een evenwichtig gevoel en breng de kritische noten in evenwicht met al het goede wat ongetwijfeld ook benoemd is!

Tip 4: Koester eerlijkheid

Natuurlijk doet kritische feedback pijn! Iedereen heeft liever daverend applaus! Maar wat heb je liever, eerlijk commentaar waardoor je bij kunt sturen/leren of sluimerende onvrede? Eerlijk duurt het langst, en wrijving maakt glans: zie dit moment als een kans om de samenwerking of jouw functioneren op een hoger plan te brengen!

Tip 5: Kritiek als een kans!

Krijg jij feedback waarvan je denkt, eh, ja, maar hoe dan anders? Vraag om hulp! Jouw collega/werkgever/compagnon heeft baat bij een gemotiveerde, goed functionerende ‘jij’. En – als het een werkgever betreft –  moet hij of zij jou ook de kans geven om je te verbeteren, daar waar je misschien aan kennis of vaardigheden tekort schiet.

Maak van de nood een deugd! Wil je zelf ook wel één en ander veranderen, grijp deze kans dan aan, en ga aan de slag! Extra tip: ben je in ergens in (vaste) dienst? Vraag of je werkgever wil investeren in bijscholing en/of coaching!

Tot slot

En ik? Ik ga met dank aan mijn feedback-gever toch ook deze zomer kritisch (en met een beetje mildheid, heel veel veranderen zal ik niet, ik ben nou eenmaal een harde werker en enthousiaste, betrokken persoonlijkheid) kijken naar waar ik de komende maanden extra gas wil geven, en waar ik misschien wat meer ga afremmen!

Meer over coaching, conflicten en tips:

Meer lezen?

Als het even niet meer lijkt te lukken

Iedereen is coach. Of tenminste, zo lijkt het soms wel als ik privé op facebook surf. De business en lifestyle coaches vliegen je, al dan niet gepromoot via een obscuur algoritme, om de oren. Er is een enorm aanbod aan Coaching dus. Die overvloed roept bij mij, Tabitha van den Berg, mediator/trainer en soms (team-)coach bij Mediation Amsterdam de vraag op: wil (en kan ik) daar dan ook aan wat toevoegen?

Tja…

Goede vragen stellen
Ik ben dol op mensen en hun ‘gedoe’. Een stukje meelopen. Puzzelen, vragen, nieuwsgierig zoeken naar oplossingen. Wat is er al? Wat gaat goed? Waar loopt het niet, en wat is er nodig om wél beweging te creëren?
Om die vragen te stellen hoef je op zich geen jaren gestudeerd* te hebben. Met empathie, levenservaring, een beetje mensenkennis en oprechte interesse kom je een heel eind. Overigens vond en vind ik scholing wél belangrijk. Als je met mensen in een kwetsbare periode van hun leven werkt, heb je een extra verantwoordelijkheid. Je moet weten waar je mee bezig bent. Zorgen dat je niet voor hen, op basis van je eigen bagage en overtuigingen, gaat bepalen wat wel of niet goed voor iemand is.

Hulpmiddel

Coaching is géén therapie! Wél een hulpmiddel om met een beetje steun in de rug zelf verandering in te zetten. En dat vind ik leuk. En, da’s mooi meegenomen, ik (b)lijk er nog redelijk goed in te zijn ook. Vorig jaar heb ik naast de teams en partijen in mediation, ook een groeiend aantal individuele trajecten afgerond. Mensen die slim, bevlogen en kundig waren op het werk, en toch ergens in vastliepen. Als medewerker in vaste dienst of juist als ZZP’r in een samenwerkingsverband.

Waar gaat zo’n coaching dan over?

De thema’s? Nou, daar ga jij in principe zelf over. Het is jouw hulpvraag, de coach is slechts een hulpmiddel. Vaak gaat bij een coach-mediator over het over het samenwerken met anderen. Last hebben van een conflict, met anderen of jezelf. Of allebei. Overeind blijven in een roerige omgeving. Bijna burn-out, met daarbij een samenwerkingsconflict. Of net uit een burn-out of periode van ziekte en merken dat je niet meer goed lijkt te passen in je oude ‘werkjas’. Jij bent verandert, maar je omgeving niet. Of andersom. Soms start een traject op advies van een bedrijfsarts of de werkgever.

De rode draad bij mijn klanten is de behoefte om het in de toekomst net even anders aan te pakken. Maar (nog) niet precies weten hoe.

In- en uitzoomen
Dan kan het fijn zijn om samen met iemand in enkele gesprekken eens goed in- en uit te zoomen. Wat is hier in de hand, en hoe kan ik een andere koers uitzetten? Wat kan ik doen om in deze situatie tot betere resultaten te komen? Wat heb ik nodig en wat heb ik te geven?

Is dat echt nodig?
Moet dat dan met een coach, zo’n zelfonderzoek? Nee, zeker niet! Dat kun jij misschien ook heel goed zelf. Met een zelfhulpboek, of een online challenge. Is dat genoeg? Niets meer aan doen!

Heb je toch behoefte aan een stok achter de deur? Iemand die nieuwsgierig, en soms een beetje provocerend doorvraagt? Iemand die heel goed luistert én inzet op oplossingen, terwijl de regie lekker bij jou blijft?

Nou, dan wil ik misschien wel jouw coach wel zijn… Bel of mail gerust voor een vrijblijvende kennismaking.

Tabitha@mediationamsterdam.nl

Kantoor: 020 685 3330

Mobiel: 06 1611 5790

* Ik heb naast mijn mediation-specialisatie en diverse nascholingstrajecten op het gebied van conflict, psyche en communicatie, een intensieve Mastercourse Oplossingsgericht Management en Coaching gedaan vorig jaar