Acht tips voor de doe ’t zelf bemiddelaar

Als mediator word ik regelmatig benaderd door mensen uit mijn familie- en kennissenkring. “Heb jij nog tips? Ik ben op het werk of in een bestuursfunctie gevraagd als bemiddelaar bij een conflict.”

Laat ik voorop stellen: mediation is geen trucje: het vraagt jarenlange training en ervaring om je de vaardigheden goed eigen te maken en als conflictprofessional processen te begeleiden.

Maar: het is niet altijd mogelijk om budget en/of tijd te maken om een professionele mediator in te zetten. En als je bent gevraagd om te bemiddelen heb je er vast wel wat mee. Hierbij onze tips om valkuilen te omzeilen als DIY-bemiddelaar. Hoe houd je de regie in het gesprek én laat je de verantwoordelijkheid voor de oplossing bij partijen?

  1. Mandaat: Zorg voor een duidelijk opdracht. “Ik ben gevraagd door xxx om een gesprek tussen jullie te begeleiden, sta je daar voor open?”
    Bemiddelen kan alleen als beide/alle partijen instemmen met jouw rol. Ziet de één jou als verlengstuk van de ander, of heeft hij of zij geen vertrouwen in jouw neutraliteit: begin er niet aan!
  2. Wie moet er om tafel? Check of de juiste mensen aan tafel zitten. Degene tussen wie het conflict nu speelt, hoeven niet degenen te zijn waarmee het begonnen is. Wie is er nodig om tot een oplossing te komen?
  3. Echte aandacht werkt! Elk mens, ook die met ruzie, knapt op van oprechte aandacht.
  • Geef complimenten voor de inzet van mensen aan tafel. “Fijn dat jullie allemaal tijd hebben vrijgemaakt om hier vandaag te zijn.”
  1. Staakt het vuren: Probeer mensen z.s.m. om tafel te krijgen. Vraag partijen voorafgaand aan de bemiddelings-bijeenkomst om direct te stoppen met mailen om niet meer olie op het vuur te gooien.
  2. Verwachtingen: Wees duidelijk over je rol en ook wat je niet kan doen bijv.
  • “ik wil jullie graag helpen een gesprek met elkaar te voeren. Ik zal jullie beiden vragen stellen en samenvatten wat ik denk dat er gezegd is.”
  • “ik ben geen rijdende rechter, ik kan en wil geen keuze hoeven maken tussen jullie, want ik respecteer en waardeer jullie allebei.”
  • “ik zal geen adviezen of meningen geven over de inhoud van jullie conflict omdat ik daarmee mijn rol als neutrale gespreksleider niet goed kan uitvoeren.”
  1. Spelregels: Maak duidelijke werkafspraken over het gesprek en de evt. voorbereiding. Bijv.:
  • “Ik wil jullie vragen ieder drie onderwerpen te bedenken waarover je het graag met elkaar zou willen hebben tijdens het eerste gesprek.”
  • Of: “Ik vind het belangrijk dat een ieder kan uitpraten en dat iedereen aan het woord komt. Is dat akkoord?”
  • Spreek met elkaar af wat de status is van het gesprek: blijft de informatie die je met elkaar deelt binnenskamers?
  1. Stel grenzen: voorkom dat jij meegesleurd wordt in het conflict. Durf grenzen te stellen en laat verantwoordelijkheid bij partijen aan tafel.
  • Sta niet toe dat mensen je 631 mailtjes sturen met hun kijk op incidenten uit het verleden. Dossierkennis is ballast die je neutraliteit en het begeleiden van het gesprek zoals dat aan tafel plaatsvindt bemoeilijkt.
  • “Maar vind jij niet ook dat …..? Wat denkt u dan dat we moeten doen?” Beter dat jij niets vindt. Je hebt geen glazen bol en dé waarheid op tafel krijgen is niet jouw taak. Je bent er voor beide partijen, en zoekt naar een oplossing.
  1. Maak vervolgafspraken:
  • We hebben vandaag a, b, en c besproken, hoe willen jullie verder met dit proces?
  • Willen jullie met elkaar verder praten, en zoja: wanneer?
  • Wat willen/moeten jullie over dit gesprek terugkoppelen en aan wie?

Succes met het gesprek! Mocht je toch liever een professional inzetten? Bel of mail ons vrijblijvend voor advies.

En, wil je meer? We geven ook trainingen-op-maat: mediationvaardigheden voor professionals.

Verhuizing en afscheid

Jawel, 2017. Een nieuw jaar. En voor ons ook een nieuwe start. Wij zijn verhuisd. Dit fenomenale uitzicht is nu wat wij, én al onze klanten, voortaan zien. Elke seizoen, en zelfs bij elk weertype weer anders. Geweldig. En enorm inspirerend. Andere huurders in dit pand zeggen dat je het na een tijdje niet meer ziet. Daar kunnen wij ons nog niets bij voorstellen!

Waar we ons wel iets bij kunnen voorstellen, is hoe spannend het is om een nieuwe stap te zetten. Of dat nou zo als in ons geval een nieuw kantoor (en hogere kantoorkosten!) en het formaliseren van een samenwerking is, of een andere verandering.

Durven?
Het lijkt vaak zoveel makkelijker om maar alles bij het oude te laten. Verandering is spannend, eng. Vraagt om een sprong in het diepe. En vertrouwen. Of lef. Maar verandering is soms ook onontbeerlijk. Soms kun je echt niet meer verder in een oud patroon. De (werk-)relatie is toe aan een nieuwe impuls. Of vraagt om een punt. De samenwerking is zijn kracht verloren en het wordt tijd om andere wegen in te gaan.

Onvermijdelijk
Dat is pijnlijk om te constateren. Zeker als maar één van beide partijen daar in eerste instantie zo over denkt. Afgelopen jaar begeleidde ik een flink aantal arbeidsmediations waar uiteindelijk de keuze exit was. In een aantal gevallen werd die keus samen gemaakt of op initiatief van de werknemer. Maar een aantal keer was het ook de manager / werkgever die er echt geen brood meer in zag. Dat kan ontzettend hard aankomen. De factor tijd dwingt een werknemer om in rap tempo door een rouwproces heen te gaan en in de onderhandelingsmodus te stappen. Wat mij betreft overigens altijd bijgestaan door een goede jurist. In mediation wordt dan gezocht naar een manier van afscheid nemen die zowel financieel, juridisch als emotioneel recht doet aan de relatie die er geweest is. Er worden afspraken gemaakt over een ontslagvergoeding maar ook over een al dan niet gewenst afscheid, hoe het vertrek binnen de organisatie wordt gecommuniceerd en hoe nu praktisch verder. In een zo harmonieus mogelijke setting.

Nieuwe horizon
Een conflict vreet tijd maar vooral ook energie. Al wil je liever niet weg, soms is een nieuwe start de enige optie. Spannend, verdrietig, maar vaak komt er een enorm potentieel los als de kogel eenmaal door de kerk is. Hoe mooi is het om soms maanden later een (onverwacht) whatsapp bericht te krijgen van een medewerker die eigenlijk liever niet had willen gaan dat er een nieuwe baan en nieuwe energie op zijn of haar pad is gekomen.

Behoefte aan contact?
Wij gaan ervoor, onze nieuwe start! En staan voor jou klaar om in alle team-, zakelijke- en arbeidsgerelateerde conflicten op zoek te gaan naar een passende oplossing. Samen met jullie. Aan tafel. In gesprek. Bel of mail gerust als we iets voor je kunnen betekenen!

En ons nieuwe adres: Johan van Hasseltweg 2C1, 1022 WV Amsterdam.

Samen verder

Mediation Amsterdam wordt een maatschap!

Deze zomer nam ik, Tabitha van den Berg formeel het stokje over van Barbara Hoogenboom. Spannend en tof. Maar eigenlijk is dit merk te groot voor een vrouw alleen. En ik geloof erg in samen sterk(er).

Met trots verwelkom ik dan ook Eline van Tijn bij Mediation Amsterdam. Samen vormen wij vanaf nu een maatschap.

Onder het toeziend oog van voormalig eigenaar Barbara Hoogenboom tekenden wij afgelopen maand onze overeenkomst en schreven ons maatschap in bij de Kamer van Koophandel.

Tabitha van den Berg: “Voor mij is de samenwerking met Eline het begin van een nieuwe toekomst waarin we als ondernemende partners en ambassadeurs voor mediation heel veel klanten gaan helpen. Samen op zoek naar duurzame oplossingen bij conflicten. Eline is energiek, creatief en ontzettend intelligent en bevlogen. Net als ik is ze al ruim vijf jaar actief bezig met mediation en brengt ze flink wat professionele ervaringsdeskundigheid mee uit andere branches. Ik kijk er enorm naar uit om samen ons kantoor verder vorm te gaan geven.”

Eline van Tijn: “Toen ik Tabitha van den Berg ontmoette was direct duidelijk dat ze even gedreven was als ikzelf om ons mooie vak verder te brengen. Ze is gelukkig niet te stuiten en staat als een leeuw voor haar klanten. Zeer integer, empathisch en met een scherp analytisch vermogen levert Tabitha een belangrijke bijdrage aan het oplossen van conflicten. Daarnaast durft ze ook stelling te nemen in het debat over het professionaliseren van de conflictprofessional. Hoewel we de zaken bloedserieus nemen hebben we ook gewoon erg veel lol in ons werk samen!”

Mediation én meer

Mediation Amsterdam is het juiste adres voor arbeidsconflicten, bij zakelijke problemen en gedoe in samenwerkingen. We leveren allround dienstverlening voor een heel scala aan professionele strubbelingen. Met als doel: het faciliteren van begrip en ruimte om zelf tot de beste oplossing te komen. Die past bij de context. Of waarmee jullie weer beter samenwerken. Daarnaast kun je bij ons ook terecht voor coaching, dialoogbegeleiding binnen teams en trainingen op maat.

Ambassadeurs

We geloven ook in maatschappelijke betrokkenheid, juist als ondernemers. Daar waar wij een steentje kunnen bijdragen, doen we dat dan ook. Als gastdocent, buurtbemiddelaar en ambassadeur voor meer mediation in Nederland slaan we bruggen tussen verschillende beroepsgroepen en verspreiden we kennis over de toepassingsmogelijkheden.

In contact komen of blijven?

Meer weten over ons kantoor en/of vrijblijvend advies of inzet mediation in uw situatie een passende oplossing kan zijn? Of meer weten over Mediation Amsterdam? Bel tel 020 685 3330 of mail: info@mediationamsterdam.nl

 

 

 

 

 

 

 

Maatschappelijk motief

Wat een gekke weken. Wilders staat voor de rechter na provocerende en extreem kwetsende uitlatingen doch lijkt populairder dan ooit. Ondertussen is in Amerika Donald Trump verkozen tot president. En wat heeft dat met mediation te maken vraag je je misschien af?

Op het nationale mediationcongres afgelopen week sprak hoogleraar Paul Scheffer over maatschappelijke problemen rondom uitsluiting, migratie en maatschappelijk debat. Een van zijn stellingen was: conflict tussen culturen is onderdeel van het vormen van een nieuwe maatschappelijke realiteit: wij zijn een migratieland. Like it or not.

Conflicten rondom bijvoorbeeld vrijheid van meningsuiting zoals de massale aangifte tegen Geert Wilders om zijn “minder, minder, minder”-uitspraak is een vorm van emancipatie: wij zijn hier.

Interesting times
Een tweede inspiratiebron deze week was dit stuk van Zadie Smith. Haar conclusie: in andere tijden kun je wellicht als kunstenaar of schrijver weg blijven van politiek gedruis. Maar niet als je leeft in “interesting times”.

Neutraal blijven
En dat raakte me. Ik ben iemand die privé op facebook en op twitter best eens een idealistische/maatschappij kritische opmerking plaatst. Maar als mediator moet ik me ten alle tijden neutraal en onpartijdig profileren toch?

Wel, misschien toch niet. Ik ben een mediator in hart en nieren. En aan tafel ben ik er voor iedereen. Mijn mening doet er niet toe, het gaat om jullie belangen en behoeftes. Maar: ik heb in volle overtuiging gekozen voor dit beroep. Het voelt als een roeping. Ik geloof in mediation als alternatief voor elkaar (verder) beschadigen in een gerechtelijke procedure. Ik geloof in samen om tafel in plaats van in de loopgraven, met de focus op het eigen gelijk en de “winst”. Daaruit volgt ook een maatschappelijke betrokkenheid. Uiteindelijk zijn we allemaal mensen. Mensen op zoek naar veiligheid, een plek waar we in vertrouwen ons ‘nest’ kunnen bouwen. Waar we erkenning krijgen voor wat we doen en de ruimte om zo nu en dan een fout te maken en daar van te leren.

Uit de kast: I care
Conflictvaardigheden, oprecht luisteren naar elkaar en dialoogbegeleiders en bruggenbouwers helpen om een wereld en maatschappij te bouwen en behouden. Juist in “interesting times”. Dus ik kom uit de kast. Ik ben een activist. Een mediator met maatschappelijk motief. Voor elke klant, maar ook een beetje voor iedereen. Ik wil in gesprek en naar je luisteren. Of je nou PVV stemt of pas net in Nederland bent. Op het schoolplein, in het openbaar vervoer en op sociale media. Spreek je snel?

Schipperen. Afscheid nemen is complex

Mijn oma is gisteren overleden. Afgelopen zaterdag werd ze 91. Nu is ze er niet meer.

Afscheid nemen is wat ons nu te doen staat. Het was op, haar leven was niet altijd even makkelijk en we gunnen haar rust. En toch is er ook verdriet. Een gek soort leegte. Flarden van herinneringen die door je hoofd schieten. Een kleffe slagroomtaart. Een hapje eierlikeur. Een tuin vol kruisbessenstruiken. De envelop met geld bij elk rapport en verjaardag. Oma op mijn huwelijk. Oma in de dierentuin.

Afscheid nemen is schipperen. Of het nu in de persoonlijke sfeer is of zakelijk. Laveren tussen verdriet en opluchting. Boosheid en berusting.

Emoties zijn niet rationeel. En weinig zakelijk. En toch hebben ze een plek nodig. Doen alsof ze er niet mogen zijn. Of weigeren in gesprek te gaan over de pijn of de boosheid van de ánder werkt eenvoudig niet. Ook niet in een zakelijke samenwerkingsrelatie. En toch kom ik het regelmatig tegen aan mijn mediationtafel. ‘We gaan het níet over het verleden hebben’. Of: ‘Onze persoonlijke relatie is géén onderwerp van het gesprek.’

Erken wat er is en zoek dan naar een goede uitweg uit het conflict. Met die dualiteit. Opluchting en verlies. Boosheid én hoop. Het wordt nooit meer zoals het was. Maar de toekomst biedt nieuwe kansen. Afscheid nemen is schipperen. Tussen wat was, wat je had gewild en wat er is of zal zijn.

vergeving en gerechtigheid

Als ik je zie, dan groet ik je

Vergeving en gerechtigheid
Een paar weken terug mocht ik naar een speciale voorpremière van de documentaire: ‘Als ik je zie dan groet ik je’. Een indringende documentaire over een gewapende overval hier niet ver vandaan. Gepleegd door twee piepjonge tieners in de Amsterdamse wijk IJburg. Ik zag de documentaire in het bijzijn van een ‘juridisch’ gezelschap van (kinder-)rechters, strafrechtmediators, organisaties die zich bezighouden met strafrecht. Ook aanwezig: Julia Roeselers, documentairemaker én ‘slachtoffer’.

Gerechtigheid
Julia gaat in deze indringende documentaire* op zoek naar gerechtigheid. Gelijk in het begin van de film geeft ze aan dat ze niet op zoek is naar wraak en vergelding. Ze zoekt naar een manier om het incident een plek te kunnen geven. Zeker als blijkt dat één van de tieners bij haar in de straat woont. De camera volgt haar in gesprekken met buurtbewoners, professionals, politici. En in haar pogingen om contact te leggen met de daders, om hen te kunnen vergeven. Dat lukt uiteindelijk maar ten dele.

Wat ik heel mooi en tegelijk pijnlijk vond aan dit filmische relaas over schuld, straf en boetedoening, is de kwetsbare worsteling van Julia tussen willen vergeven maar ook gehoord en gezien willen worden door de daders. Daders die haar die mogelijkheid niet bieden, ondanks een flink aantal pogingen door Julia in contact te komen.

Vergeving
Dat is iets wat soms bij ons aan tafel ook ingewikkeld is. Want hoe vergeef je iets dat niet of maar ten dele erkend wordt door de ander? Kun je vooruit zonder expliciete excuses? Hoe geef je pijn een plek zodat je tenminste zelf verder kan?

Als mediator zoek ik met de deelnemers aan tafel naar manieren om op tafel te krijgen wat er tussen hen gebeurd is, en welke emotionele gevolgen dat heeft gehad. Soms valt er een kwartje, en wordt de (emotionele) schade erkend en komen er zelfs oprechte excuses. En soms ook niet. En dat is knap lastig.

Wat ik ongelofelijk prachtig vond aan deze documentaire dat Julia uiteindelijk zelf de keuze maakt: als ik hem zie, dan groet ik hem. Daarmee pakt ze de regie terug. Er valt een last van haar schouders. Zodat zij weer fijn over straat kan. Kortom: ga kijken!

* inmiddels is deze documentaire over vergeving en gerechtigheid ook uitgezonden op NPO2 (hier online terug te kijken, aanrader)