Inside Out 2 en emoties in mediation
Als mediators zijn we – ook in onze vrije tijd – veel bezig met vakontwikkeling. Inspiratie en “aha!”-momenten doen zich soms op bijzondere plekken voor. Diederik Diercks en Tabitha van den Berg wisselen in deze nieuwe blogserie hun ervaringen uit. Vandaag start Diederik over de nieuwste bioscoophit van Pixar: Inside Out 2.
Lieve Tabitha,
Toen wij deze zomer met onze kinderen de film Inside Out 2 keken moest ik een paar keer aan onze mediationpraktijk denken.
Eén van de grootste boodschappen in de films is dat alle emoties (de eerste film) en ervaringen (de tweede film) er mogen zijn. Ze maken ons tot wie we zijn, ze maken ons gebalanceerd en compleet. In mediations wordt daar nog wel eens mee geworsteld. Zo zat ik laatst aan tafel met een medewerker en een leidinggevende waar dit mis ging. De medewerker was geraakt, boos en verdrietig en liet dit ook zien. De leidinggevende zei dat hij dat heel erg vond en dat hij er echt voor de medewerker wilde zijn. Dat geloofde de medewerker niet. “Jawel, echt waar” zei de leidinggevende. Het hielp niet. En het gesprek liep vast op “vertrouw me nou” versus “ik vertrouw je niet”.
De medewerker geloofde de leidinggevende niet. En dat kwam omdat de leidinggevende zijn emoties niet liet zien. Niet aan de medewerker, maar ook niet aan zichzelf. Hij was diep geraakt doordat de medewerker hem onbetrouwbaar noemde. Boos. Verdrietig. Daar praatte hij overheen, maar er was geen balans tussen de woorden die hij gebruikte en de emoties die hij had en die de medewerker ook voelde. Pas toen ik hem dit zei, gebeurde er iets. Ik vroeg hem “goh, het voelt alsof jij veel meer geraakt wordt door het wantrouwen van de medewerker dan je laat zien.” Het was even stil en toen schoot hij vol. Hij was heel erg geraakt en boos en verontwaardigd en verdrietig. Terwijl hij zo hard zijn best deed. En weet je wat er gebeurde? Nu geloofde de medewerker hem. Nu was er balans, nu was de leidinggevende een compleet mens en daarmee een mens dat de medewerker kon begrijpen en geloven.
En dat naast de emoties ook alle ervaringen er mogen zijn is ook regelmatig onderdeel van de mediation. Mensen komen vaak bij ons aan tafel na een vervelende periode. Dat kan dan niet ongedaan gemaakt worden, hoe graag mensen dat ook willen. Het accepteren van het gebeurde en de pijn die daarbij hoort is onderdeel van het verwerken. En vaak ook onderdeel van het vinden van een oplossing.
Had jij ook van dit soort A-HA momenten deze zomer?
Groetjes,
Diederik